Aynı Uçuş Neden Başka Bir Ülkeden Alındığında Daha Ucuz (ve Bunu Nasıl Kullanırsın)

Tam olarak aynı New York–Bogota uçuşunu alan iki kişi hayal et: aynı havayolu, aynı tarih, aynı koltuklar. Biri ABD sitesindeki fiyatı öder, diğeri havayolunun Kolombiya point of sale'i üzerinden alır ve peso ile öder. Yolcular, ABD sitesindeki ücretin $500'ün üzerine çıktığı, aynı güzergahın yerel pazar üzerinden alındığında ise yaklaşık $371'e geldiği gibi farklar bildirdi. Hiçbir şey hacklenmedi, hiçbir şey sahte değildi. Havayolu, aynı bilet için onu hangi ülkeden aldığına göre sadece farklı fiyatlar uyguluyor.

Bu mekanizmaya point of sale deniyor ve uçak bileti fiyatlandırmasında hem yasal hem de çoğu durumda havayolu kurallarına uygun olan birkaç gerçek "numaradan" biri. Şüpheli VPN hilelerinin namuslu kuzeni gibi. İşte bunun ne olduğu, havayollarının bunu neden yaptığı ve tüm uyarılarıyla birlikte bunu nasıl kullanacağın.

"Point of sale" gerçekte ne anlama geliyor

Senin point of sale'in (PoS), bilet işleminin tamamlandığı ülke ve pazar, yani rezervasyonunun atfedildiği havayolu fiyatlandırma versiyonu. Havayolları, aynı uluslararası bileti farklı pazarlar ve para birimleri için kasıtlı olarak farklı fiyatlarla yüklüyor. Havayolunun ABD sitesi, Birleşik Krallık sitesi ve Latin Amerika sitesi üzerinden satılan bir ücret, birebir aynı uçuş için üç farklı rakam olabilir.

Bu bir hata ya da havayolunun kapatmayı unuttuğu bir açık değil. Bu yield management (ya da gelir yönetimi); herhangi bir günde kaç ucuz koltuğun serbest bırakılacağına karar veren disiplinin ta kendisi. Havayolları ödeme istekliliğine göre fiyatlandırır ve ödeme istekliliği ülkeye göre değişir: yerel gelirler, o güzergahtaki rekabet ortamı, para biriminin gücü ve her pazarda ne kadar talebin doğduğu, hepsi "doğru" fiyatı farklı yönlere iter. Tek tip küresel bir fiyat uygulamak, zengin pazarlarda masada para bırakır ve havayolunu daha zayıf pazarların dışına iter. Bu yüzden onun yerine coğrafyaya göre bölümlere ayırırlar.

Bu etki en çok uluslararası bir bileşeni olan biletlerde görülür. Tamamen yurt içi bir sıçrama genelde kımıldamaz. Mutlak fiyatın yüksek olduğu uzun mesafe ya da premium kabin ücreti, farkların ilginç hale geldiği yerdir.

Gerçek örnekler (bildirilmiş ve yaklaşık)

Tasarruflar genellikle mucizevi olmaktan çok ölçülü-ila-anlamlı düzeyde ve sürekli değişiyor, bu yüzden bunları söz değil, örnek olarak değerlendir:

• Yolcular, başka türlü birebir aynı olan rezervasyonlarda farklı bir para biriminde ödeme yaparak bir LATAM ücretinden yaklaşık $22, bir Avianca ücretinden ise yaklaşık $74 kazandıklarını bildirdi.
• O New York–Kolombiya bileti, yerel pazar üzerinden yaklaşık $371'e karşılık ABD'ye yönelik sitede $500'ün üzerinde.
• Norwegian'ın Norveç'e yönelik sitesi, aynı uçuş için ABD'ye yönelik sitesinden yaklaşık $18 daha ucuz fiyat verirken yakalandı.

En büyük kazançlar genellikle yalnızca başka bir para biriminde ödemekten değil, güzergahı daha ucuz bir ülkeden başlatmaktan, yani yurt dışında başlayan bir seyahat kurmaktan gelir. Uzun mesafe ve premium biletlerde bu yaklaşımın yüzlerce kazandırdığı bildirildi, çünkü ücretin tamamı daha ucuz bir ana pazar üzerine inşa ediliyor.

Özellikle ABD ve Birleşik Krallık yolcuları için: USD bazlı ücretler sıklıkla pahalı uçtadır, bu yüzden karar vermeden önce aynı uçuşu Birleşik Krallık, Avrupa ve Latin Amerika point of sale'leri üzerinden fiyatlandırmaya değer. Atlantik'in bu tarafındaki kullanışlı bir avantaj, yabancı işlem ücreti almayan kartların yaygın olmasıdır; bu da bir sonraki bölüm için çok önemli.

Bunu gerçekte nasıl yaparsın

1. Önce istediğin uçuşu bul. Geçmen gereken bir baz fiyatın olsun diye güzergahı, tarihleri ve kabini normal bir aramada sabitle. (Sağlam bir uçuş arama motoru bu bazı belirlemenin kolay yolu.)
2. Havayolunun diğer ülke sitelerini aç. Çoğu taşıyıcının bir ülke/dil seçicisi vardır; genelde köşede bir bayrak ya da "United States / English" açılır menüsü. Onu başka pazarlara çevir ve aynı uçuşu yeniden fiyatlandır.
3. Yerel para biriminde rezervasyon yap. Daha ucuz PoS, neredeyse her zaman ödemenin kendi para biriminde olmasını ister. Havayolunun (ya da kartının) bunu kötü bir kurla geri çevirerek "yardımsever" davranmasına izin verme.
4. Yabancı işlem ücreti almayan bir kart kullan. %2–3'lük bir döviz ücreti, tasarrufun tamamını sessizce silebilir. Kartın böyle bir ücret alıyorsa ve fark küçükse, numara buna değmez. Ücretsiz bir kartsa, farkın tamamı sende kalır.
5. Ödemeden önce ücret kurallarını oku. Seyahate o ülkede başlama zorunluluğu olmadığını doğrula ve pazarlar arasında değişebilen değişiklik ve iade koşullarını mantık süzgecinden geçir.

Dürüst uyarılar

Çoğu "başka bir ülkeden al!" tavsiyesinin sustuğu yer tam da burası; bu yüzden onlara güvenmemelisin zaten. Gerçek tablo:

• Ücret kuralları bazen satış ülkesinden başlamanı gerektirir. Bir pazar için yüklenen ucuz bir ücret, yalnızca seyahatin oradan başlıyorsa geçerli olabilir. Kural seyahatin Kolombiya'da başlaması gerektiğini söylüyorsa ve seninki New York'ta başlıyorsa, Kolombiya PoS'lu bir bilet almak işine yaramaz. Her zaman kontrol et.
• Ödeme kartı ülke kontrolleri. Bazı havayolları, ABD ya da Birleşik Krallık'ta düzenlenmiş bir kartı yabancı bir point of sale'e karşı işaretler ve dolandırıcılığı önleme önlemi olarak işlemi doğrudan reddeder. Bazen olur, bazen olmaz.
• Müşteri hizmetleri ve iadeler yerel olarak yürütülür. Havayolunun Brezilya ya da İspanya ofisi üzerinden rezervasyon yaparsan, değişiklikler, aksaklıklar ve iadeler için genelde muhatabın o olur; muhtemelen başka bir dilde ve başka bir saat diliminde. Basit bir gidiş-dönüş dışında her şeyde bunu hesaba kat.
• Yabancı işlem ücretleri (yukarıda anlatıldı) ve rezervasyon ile ekstre arasındaki döviz kuru hareketi, ikisi de tasarrufu kemirebilir.

Bunların hiçbiri stratejiyi öldürmez. Sadece bunun, her rezervasyonda garanti bir kazanç değil, pahalı biletlerde dene ve doğrula hamlesi olduğu anlamına gelir.

Bu mu o mu: bu üçünü birbirine karıştırma

Birçok "ucuz uçuş numarası" tek torbaya doldurulur. Bunlar aynı şey değil:

• Point of sale (bu yazı): yasal. Havayolunun başka bir pazarda gerçekten sunduğu fiyattan gerçek, geçerli bir bilet alıyorsun. Yasal, genelde izinli, ara sıra "ülkeden başlama" kurallarıyla sınırlı.
• VPN / gizli mod numaraları: çoğunlukla bir efsane. Gizli mod çerezleri temizler ama temeldeki ücreti düşürmez. Bir VPN başka bir pazarın fiyatlandırmasına erişebilir, ama işi yapan VPN değil point of sale'dir ve oraya çoğu zaman sadece sitenin ülke seçicisini değiştirerek de ulaşabilirsin. VPN ve gizli modun gerçekten daha ucuz uçuş sağlayıp sağlamadığını ayrıca derinlemesine inceledik.
• Hidden-city / skiplagging: farklı ve daha riskli. Daha uzun bir güzergah alıp son ayağı atmak, çoğu havayolunun şartlarını gerçekten ihlal eden ve hesabını kapattırabilecek tamamen ayrı bir taktik. Meraklıysan, ona yaklaşmadan önce hidden-city biletlemenin gerçekte nasıl işlediğini oku ve onu yasal PoS yaklaşımıyla karıştırma.

Sonuç olarak

Point of sale, hem gerçek hem de dürüst olan o nadir uçuş "sırlarından" biri: aynı uçuş gerçekten farklı ülkelerde farklı tutarlara mal olur, çünkü havayolları dünyaya işte böyle fiyat verir. Pahalı bir uzun mesafe uçuşunu birkaç farklı ülke sitesi üzerinden yeniden fiyatlandırmaya beş dakika ayır, ücretsiz bir kartla yerel para biriminde öde ve ücret kurallarını kontrol et. Fark gerçekse ve kurallar izin veriyorsa, parayı dürüst yoldan biriktirmiş olursun. Değilse, beş dakikadan başka kaybın olmaz.

Uçak bileti fiyatlandırmasının gerçekte nasıl çalıştığına dair daha fazla anlaşılır anlatım için Flyozo ile başla.